Być homoseksualistą w Rosji

Słynna ustawa propagandowa przeciwko promowaniu homoseksualizmu jest jednym z wielu narzędzi, których rosyjska władza używa jako przykrywki dla nadużyć i przemocy. Choć oficjalnie homoseksualizm został zdekryminalizowany w Rosji wkrótce po upadku Związku Radzieckiego, to lesbijski, geje, osoby biseksualne i transpłciowe są często dyskryminowane, prześladowane, a nawet dochodzi do morderstw. Przepisy z 2013 roku były postrzegane jako centralny punkt nacjonalistycznego przesłania prezydenta Władimira Putina, który postawił Rosję jako obrońcę wartości chrześcijańskich i tradycyjnych, a Zachód jako dekadencki i bezbożny.

Nie znasz rosyjskiego? Chcesz dowiedzieć się jak najwięcej na temat osób LGBT żyjących w Rosji? Nieznajomość języka to nie bariera. Masz kilka możliwości – szukać dostępnych oficjalnych tłumaczeń różnych materiałów i publikacji książkowych, poprosić o pomoc znajomą osobę władającą rosyjskim lub skonsultować się z zawodowym tłumaczem pracującym w cieszącym się nieskazitelną opinią biurze tłumaczeń. Wypróbuj kontakt z biurem tłumaczeń SuperTłumacz!

Przyglądając się historii

Jak podaje „Encyclopedia of homosexuality” średniowieczna Rosja była bardzo tolerancyjna wobec homoseksualizmu. Co więcej, istnieją dowody miłości osób tej samej płci w życiu świętych z Rusi Kijowskiej z XI wieku. Akty homoseksualne były traktowane przez kościół prawosławny jako grzech, ale w tym czasie nie było żadnych realnych sankcji prawnych, a wręcz cerkiew uważała je za mniej moralnie naganne niż cudzołóstwo czy pijaństwo wśród osób heteroseksualnych. Natomiast różowej miłości, czyli lesbijstwa, nie uważała nawet za występek, o ile kobiety nie traciły dziewictwa.

Przybysze z różnych miejsc i krajów odwiedzający Moskwę przełomu XVI i XVII wieku byli wręcz zdziwieni niezwykle otwartymi przejawami homoseksualnych uczuć wśród ludzi z każdej klasy.

Ślady tego można znaleźć u wielu ludzi pióra. Zygmunt von Heberstein, Adam Olearius, Juraj Krizhanich i George Turberville pisali o powszechności homoseksualizmu w Rosji.

„Encyclopedia of homosexuality” przytacza przykład XIX-wiecznego historyka Siergieja Sołowiewa, który pisał, że „nigdzie, ani na Wschodzie, ani na Zachodzie, nie było tego podłego, nienaturalnego grzechu, potraktowanego tak lekko, jak w Rosji”.

Prawo przeciw homoseksualistom

Pierwsze prawa przeciwko aktom homoseksualnym pojawiły się w XVIII wieku, miało to miejsce za panowania Piotra Wielkiego. Były to ustawy wojskowe, które miały zastosowanie tylko do żołnierzy.

Dopiero w 1832 roku kodeks karny zawierał artykuł 995, który uczynił „muzhelozhstvo” – co rozumiano jako mężczyzn leżących z mężczyznami, a co sądy interpretowały jako stosunek analny – aktem karalnym grożącym zesłaniem na Syberię na okres do 5 lat. Trzeba jednak dodać, że prawo to było niezwykle rzadko stosowane, szczególnie wśród wyższych klas. Dziś dla wielu osób rozeznanych w temacie, nie jest żadną wielką tajemnicą, że wielu wybitnych intelektualistów XIX wieku prowadziło stosunkowo otwarte życie homoseksualne lub biseksualne. Wśród tych osób byli m.in.: pamiętnikarz Filipp Filippovich Vigel, badacz Nikołaj Przewalski, krytyk Konstantin Leontiew i kompozytor Piotr Czajkowski.

W 1903 roku Vladimir Nabokov, ojciec pisarza i założyciel partii konstytucjonalno-demokratycznej, opublikował artykuł na temat statusu prawnego homoseksualistów w Rosji, w którym argumentował, że państwo nie powinno ingerować w prywatne stosunki seksualne.

Okres między rewolucjami 1905 a 1917 był Srebrnym Wiekiem w rosyjskiej literaturze, ale był to złoty wiek dla rosyjskich homoseksualistów. Wiele ważnych postaci prowadziło otwarte gejowskie życie, w tym kilku członków Cesarskiego Dworu. Siergiej Diagilew i wielu przedstawicieli ruchu światowej sztuki i rosyjskiego baletu było homoseksualistami. W 1906 roku Mikhail Kuzmin opublikował swoją pół-autobiograficzną powieść „Skrzydła”, która stała się tematem literackiego świata w Rosji.

Według danych „Encyclopedia of homosexuality” badacze nie zgadzają się co do wpływu rewolucji bolszewickiej na prawa homoseksualistów. Niektórzy twierdzą, że Sowieci byli na czele ludzkości w dekryminalizacji seksu gejowskiego. Natomiast inni, że bolszewicki ascetyzm i niechęć do wszelkiego rodzaju seksualności cofnęło ten ruch.

W rzeczywistości rewolucja październikowa z 1917 roku usunęła cały kodeks karny, a nowe rosyjskie kodeksy karne z 1922 i 1926 roku wyeliminowały przestępstwo „muzhelozhstva” z prawa.

Homoseksualizm był teraz traktowany jako temat dyskursu medycznego i psychiatrycznego, choroby, którą należy leczyć. Co więcej, w umyśle przeciętnego mieszkańca Rosji homoseksualizm wciąż kojarzył się z wartościami burżuazyjnymi i arystokratycznymi z przedrewolucyjną elitą cyganerii.

Egalitarna i pro-kobieca polityka, która zliberalizowała ustawy o rozwodach i małżeństwach i promowała aborcję, minęła na początku lat 30. XX wieku. W tym kontekście Związek Radziecki recydywuje homoseksualizm w dekrecie podpisanym pod koniec 1933 roku.

Nowy artykuł 121, który karał „muzhelozhstvo więzieniem” na okres do 5 lat, sprawił, że u szczytu terroru stalinowskiego nadeszła fala aresztowań. Dokładnej liczny nie podaje się, wiadomo, że w latach 80. każdego roku było ich około 1000.

Słyszałeś o homoseksualizmie więziennym? Związek Radziecki miał największą populację uwięzionych mężczyzn na świecie i biorąc pod uwagę znaczenie kultury więziennej dla kultury sowieckiej jako całości.

Artykuł 121 był używany w całym okresie sowieckim za pretekst do przedłużania kar więzienia i kontrolowania dysydentów. Wśród uwięzionych w tamtym czasie znaleźli się reżyser filmowy Siergiej Paradjanov i poeta Giennadij Trifonov.

Kolejnym zagrożeniem w latach osiemdziesiątych były gangi gejów-bandytów, którzy okradały i biły homoseksualistów, często za namową policji.

Tworzenie oficjalnego ruchu homoseksualnego

  • W 1984 roku garstka gejów w Leningradzie usiłowała stworzyć pierwszą organizację gejów. Szybko zostali podporządkowani KGB.

  • Na przełomie 1989-1990 roku powstał Moskiewski Związku Gejów i Lesbijek.

  • Roman Kalinin był redaktorem pierwszej oficjalnie zarejestrowanej gazety homoseksualnej noszącej nazwę „Tema”.

  • W 1991 roku odbyła się pierwsza międzynarodowa konferencja, festiwal filmowy i demonstracje praw gejów w Moskwie i Leningradzie.

Z trudem w stronę postępu (?)

Upadek Związku Radzieckiego przyspieszył postęp ruchu homoseksualistów. Od czasu do czasu odbywały się dyskoteki homoseksualne, wydawano więcej publikacji gejowskich, gejowskie przedstawienia.

W 1993 roku podpisano nowy rosyjski kodeks karny, nie znalazł się w nim słynny artykuł 121. Mężczyźni uwięzieni pod jego wpływem zaczęli być uwalniani.

  • Kapitalizm przyniósł ze sobą pojawienie się pierwszych gejowskich barów, dyskotek, saun, a nawet biura podróży.

  • Podczas gdy życie w prowincjach jest trudne dla członków tej społeczności, rosyjscy geje w miastach zaczynają tworzyć społeczność.

Czy jest aż tak źle…?

Russian LGBT Network podkreśla, że lesbijki, geje, osoby biseksualne, transpłciowe w Rosji borykają się z problemami prawnymi i społecznymi.

Chociaż homoseksualne kontakty seksualne między dorosłymi osobami dorosłymi zostały zniesione w 1993 roku nie przysługują im żadne prawa ochronne, którymi mogą cieszyć się związki heteroseksualne. Obecnie też nie istnieją jakiekolwiek przepisy zakazujące dyskryminacji ze względu na orientację seksualną w Rosji. Osoby transpłciowe mogą zmienić swoją prawną płeć po operacji zmiany płci, jednak ostatnie przepisy prawne mogą dyskryminować mieszkańców transgenderowych. Ponadto choć od 1999 roku homoseksualizm nie jest już uważany za chorobę psychiczną, choć geje i lesbijki mogą otwarcie służyć w wojsku, istnieje nieoficjalna polityka osadzona na zasadzie „nie pytaj, nie mów”.

Rosja jest krajem konserwatywnym jeśli chodzi o społeczne postrzeganie homoseksualizmu.

Sondaże pokazują, że większość Rosjan jest przeciwna akceptacji homoseksualizmu i wykazała poparcie dla praw dyskryminujących osoby o tej orientacji seksualnej.

Pomimo międzynarodowej krytyki za wzrost dyskryminacji, zbrodni i przemocy wobec homoseksualistów, mówi się, że większe miasta, tj. Moskwa i Sankt Petersburg, mają dobrze prosperującą społeczność LGBT.

W czerwcu 2013 roku ustawa federalna uznająca rozpowszechnianie materiałów wśród nieletnich za „nietradycyjne” stosunki seksualne została uchwalona jako poprawka do istniejącej ustawy o ochronie dzieci. Ustawa doprowadziła do licznych aresztowań rosyjskich obywateli LGBT. Pojawiła się fala homofobicznej propagandy, przemocy, a nawet przestępstw z nienawiści, z których wielu używa prawa jako uzasadnienia.

W raporcie wydanym 13 kwietnia 2017 roku zespół pięciu doradców ekspertów Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych potępił falę tortur i zabójstw gejów w Czeczenii.

Ignorancja, nienawiść i przemoc

  • W Rosji stosunek polityków i wielu zwykłych obywateli do osób LGBT często opiera się na ignorancji, stymulując powszechne uprzedzenia i nienawiść.

  • Prawo krajowe, uchwalone w 2013 roku, przeciwko rozpowszechnianiu wśród nieletnich propagandy o „nietradycyjnych orientacjach seksualnych” jest jednym z takich rezultatów.

  • Ustawa zakłada, że ​​dzieci mogą stać się gejami lub lesbijkami po prostu czytając artykuł w gazecie.

  • Agresja jest codziennościa dla wielu osób homoseksualnych i transpłciowych mieszkających obecnie w Rosji.

Argumenty społeczeństwa obywatelskiego dotyczące humanitarnego traktowania osób LGBT są odrzucane przez lokalnych polityków, którzy wierzą, że wszelki aktywizm publicznie otwarty z definicji służy interesom zagranicznym.

Panuje tu społeczne przekonanie, że homoseksualizm jest za chorobą, grzechem, zbrodnią.

Laboratorium Badań nad Seksualnością szacuje, że w latach 2011-2016 rosyjskie media zgłosiły co najmniej 363 przypadków przestępstw przeciwko osobom LGBT. Obejmowały one wiele różnych sytuacji, od ataków na kluby homoseksualne, zabójstwa w domach, wyłudzenia i przemoc podczas demonstracji politycznych, aż po rabunek.

Według statystyk wielu organizacji od Kaliningradu do Władywostoku ludzie LGBT w Rosji są bici, poniżani, obrabowani i mordowani.

Czy wiesz, że…:

  • W prasie najczęściej pojawiają się wzmianki o morderstwach. W latach 2011-2011 zamordowano, co najmniej 149 osób w całej Rosji z powodu ich orientacji seksualnej.

  • Według doniesień mediów, geje to najczęstsze ofiary wszystkich tych zbrodni – tylko w 2011 roku ofiary, o których wiemy, to 47 gejów, 9 lesbijek i 2 osoby transpłciowe. Można się tylko domyślać, jak wiele takich incydentów nigdy nie dociera do prasy.

Pilnie potrzebujesz translacji materiałów z języka rosyjskiego na polski lub z języka polskiego na rosyjski? Jeśli to jedna z tych ważnych spraw, gdzie liczy się jakość przekładu, najbezpieczniej zwrócić się o pomoc do godnego zaufania doświadczonego tłumacza pracującego w renomowanym biurze tłumaczen.

Russian LGBT Network

Według danych raportu „Monitoring of discrimination and violence based on sexual orientation and gender identity in Russia in 2016-2017” w latach 2016-2017 rosyjska społeczność LGBT odnotowała 366 przypadków osobistych zawierających dowody dyskryminacji i przemocy wobec osób z tego środowiska na terenie Rosji. W rzeczywistości osoby LGBT częściej spotykają się z przemocą i naruszeniami praw człowieka niż odzwierciedlają statystyki monitorujące.

Dlaczego Rosja jest tak homofobiczna?

Russian LGBT Network w oficjalnych oświadczeniach podkreśla, że wiele czynników wpływa na wysoki poziom dyskryminacji. Osoby LGBT są ledwo uznawane za grupę społeczną, dlatego zbrodnie przemocy nie mogą być klasyfikowane jako przestępstwa z nienawiści, a motyw wrogości nie może zostać uznany za okoliczności obciążające.

Na systematyczną dyskryminację w instytucjach społeczno-ekonomicznych i przemoc domową wpływa obecna polityka wobec tradycyjnych norm i wartości oraz położenie nacisku na różnice między krajami zachodnimi a Rosją.

Warto mieć świadomość, że dla Rosjan wartość praw człowieka i szacunek dla osobowości w społeczeństwie są uważane za obce przejawy tolerancji i schodzą na dalszy plan.

Nie pomaga też to, że mass media wciąż przedstawiają ludzi LGBT w złym świetle. Popularni politycy, celebryci i inne osoby publiczne, które kształtują opinię publiczną, w swoich słowach wyrażają nienawiść skierowaną do osób z tego środowiska.

Słynne już „prawo propagandy” stworzyło podstawę do tego, aby ograniczyć prawa osób LGBT, a do 2017 roku przekształciło się wręcz w apele nawołującego do pozbawienia osób LGBT podstawowych praw, w niektórych przypadkach, nawet prawa do życia.

W regionach, w których dyskurs tradycjonalistyczny jest uznawany za fundamentalny, wyznaczono kierunek radykalnej walki z „występkiem”, jak mówi się tu o miłości homoseksualnej.

  • W 2017 roku świat obiegły wiadomości o rażących przypadkach naruszeń wobec osób LGBT w Republice Czeczeńskiej.

  • Organy ścigania w Czeczenii rozpoczęły bezprecedensową kampanię mającą na celu „oczyszczenie narodu z gejów”. Policja i wojsko bezprawnie zatrzymały i umieściły mężczyzn podejrzanych o stosunek homoseksualny na terenie nieoficjalnych więzień.

  • Przetrzymywani byli surowo bici, torturowani, stawiani przeciwko innym więźniom, pozbawieni snu, światła, jedzenia i wody.

Homofobii i transfobii ciąg dalszy…

  • Jak podaje raport „Monitoring of discrimination and violence based on sexual orientation and gender identity in Russia 2016-2017” wśród ofiar były też kobiety, które zgłosiły brutalne prześladowania z powodu homofobii i transfobii.

  • W większości przypadków lesbijki i kobiety transpłciowe były „karane” przez swoich krewnych.

  • Udokumentowano także przemoc wobec kobiet homoseksualnych i transpłciowych przez funkcjonariuszy policji.

Od 29 marca 2017 roku rosyjska sieć LGBT zapewnia pomoc ofiarom w nagłych wypadkach, w tym ewakuację osób prześladowanych lub zagrożonych pozasądowymi zabójstwami z Czeczenii z powodu ich orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej.

Fakty: Wspomniane prawo propagandy „nietradycyjnych relacji seksualnych między nieletnimi”, które zostało uchwalone w 2013 roku, uprawomocniło dyskryminację osób LGBT w Rosji. Tłumienie tematów związanych z seksualnością i płcią powoduje systematyczne i złożone negatywne konsekwencje dla osób LGBT.

Jeśli nie znasz rosyjskiego, a pilnie potrzebujesz „dostępu” do treści – informacji, artykułów, publikacji online czy innego rodzaju materiałów – zawierających dane o sytuacji środowiska LGBT w Rosji, najprościej poprosić o pomoc w translacji zawodowego tłumacza.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *