Specyfika tłumaczeń ustnych

Wyróżnia się 2 podstawowe formy tłumaczeń ustnych – tłumaczenie symultaniczne oraz tłumaczenie konsekutywne. Oba rodzaje zachodzą w trybie „tu i teraz”.

Tłumaczenie symultaniczne to inaczej tłumaczenie równoczesne czy kabinowe. Polega ono na bieżącym tłumaczeniu zasłyszanej wypowiedzi. Podczas tego typu tłumaczenia potrzebny jest specjalistyczny sprzęt. Tłumacz znajduje się w dźwiękoszczelnej kabinie, w której przy pomocy słuchawek dociera do niego wypowiedź osoby zabierającej głos. Posługując się tzw. pulpitem tłumacza, kieruje on przetłumaczoną wypowiedź do odbiorców.
Największą trudnością tłumaczenia symultanicznego jest to, że zachodzą tu równocześnie takie procesy jak słuchanie, rozumienie i przetwarzanie usłyszanej informacji na język docelowy. Wymaga to od tłumacza ogromnej koncentracji oraz dużej odporności na stres. Podzielność uwagi, refleks i dobra dykcja są niezbędnymi umiejętnościami w tej działalności, dlatego nie każdy, nawet wytrawny tłumacz, sprawdzi się w tłumaczeniu symultanicznym.
Ze względu na powyższe czynniki, tłumaczenie to jest zwykle realizowane przez dwóch tłumaczy, którzy zmieniają się co 20 minut. Tego typu tłumaczenie stosuje się najczęściej na rożnego rodzaju konferencjach, zjazdach czy seminariach, gdzie tłumaczona wypowiedź kierowana jest do dużego grona odbiorców.
Jedną z odmian tłumaczenia symultanicznego, nie wymagającą jednak użycia specjalistycznego sprzętu, jest tłumaczenie szeptane. Tłumaczenie to jest realizowane w ten sposób, że tłumacz znajduje się w kilkuosobowej grupie, która słucha wypowiedzi prelegenta i jednocześnie tłumaczy tę wypowiedź na język ojczysty tej grupy.
Aby nie przeszkadzać prelegentowi i nie zagłuszać jego wypowiedzi, tłumacz mówi ściszonym głosem. Z tego też powodu jest to forma tłumaczeń przeznaczona dla niewielkiej liczby osób (najczęściej nie więcej niż trzech), tak aby każdy zainteresowany mógł usłyszeć, co mówi tłumacz. Tłumaczenie szeptane stosowane jest zwykle podczas konferencji czy zjazdów, w których uczestniczy tylko niewielka grupa ludzi posługująca się innym językiem.
Tłumaczenie konsekutywne zwane jest także tłumaczeniem następczym. W tej formie tłumacz rozpoczyna tłumaczenie dopiero, gdy jego przedmówca skończy mówić. Tłumaczenie to nie wymaga stosowania specjalistycznego sprzętu.

Tłumacz zazwyczaj stoi przy prelegencie i słuchając jego wypowiedzi, robi jednocześnie notatki, aby później móc ją jak najwierniej przełożyć. Często stosuje się w tym celu specjalny system notatek, utworzony z symboli, które oznaczają słowa-klucze oraz znaki takie jak przeczenie, akcentowanie itp. Taki sposób zapisywania informacji pomaga dokładniej odtworzyć wypowiedź mówcy. W momencie, w którym prelegent kończy przemówienie lub robi przerwę w swojej wypowiedzi, tłumacz rozpoczyna tłumaczenie.

Tłumaczenia takie najczęściej znajdują zastosowanie podczas oficjalnych spotkań czy wystąpień, gdzie tłumaczone są jedynie wypowiedzi poszczególnych osób w sposób selektywny. Tłumacz koncentruje się na przekazaniu najważniejszych informacji, esencji komunikatu, stąd tłumaczenie to jest krótsze od wypowiedzi mówcy. Ustny przekład konsekutywny trwa znacznie dłużej niż tłumaczenie symultaniczne – jest ono mniej wyczerpujące i nie wymaga obecności dwuosobowego zespołu tłumaczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *