O co chodzi z tym dubbingiem?

Niektórzy uważają go za coś wspaniałego, inni widzą w nim zło konieczne, a jeszcze inni zmieniają stację lub wyłączają telewizor. Mowa o dubbingu, który ma zarówno swoich fanów, jak i zagorzałych przeciwników. A czym tak naprawdę jest? Najkrócej ujmując – to proces stosowany m.in. w postprodukcji głosów do nagranego, zagranicznego materiału. W najbardziej znanym znaczeniu oznacza zastąpienie oryginalnej ścieżki dźwiękowej wersją nagraną w języku kraju docelowego. Wygoda czy lenistwo? Sprawdźmy!

 

Porozmawiajmy o dubbingu

Museum of Broadcast Communications wskazuje dwa znaczenia dubbingu w procesie produkcji telewizyjnej. O czym mowa?

Po pierwsze – dubbing zastępuje jedną ścieżkę dźwiękową (muzykę, efekty dźwiękowe, dialogi, naturalne dźwięki itp.) inną.

  • Technika ta jest wykorzystywana przy produkcji mediów audio i audiowizualnych.

  • Jest to działanie poprodukcyjne, które pozwala na znaczną elastyczność w „edycji” komponentu audiowizualnego.

  • Obejmuje działania tj.: dodanie muzyki i efektów dźwiękowych do oryginalnego dialogu, pominięcie lub zastąpienie niechcianego lub źle nagranego dźwięku czy ponowne nagranie całego dialogu, narracji i muzyki.

  • Podobnie jak redakcja literacka, umożliwia on znaczną swobodę w zakresie odtwarzania produktu. Warunki synonimiczne obejmują postsynchronizację, zapętlenie, ponowne nagranie i elektroniczną wymianę linii.

Po drugie – dubbing jest również jedną z dwóch głównych form „transferu językowego” i w tym sensie jest zastąpieniem dialogu i narracji języka obcego lub źródłowego na język widzów oglądających.

Nie wyobrażasz sobie współpracy z nikim innym, jak tylko z profesjonalnym tłumaczem? Szukasz godnego zaufania specjalisty, któremu mógłbyś powierzyć ważny dla ciebie projekt? Najszybciej dotrzeć do ekspertów poprzez renomowane biuro tłumaczeń.

Z kina do telewizji

Choć dubbing najmocniej kojarzy się nam z filmami jest także szeroko stosowany do tłumaczenia programów telewizyjnych. Niektóre kraje i kultury preferują dubbingowanie do napisów i lektorów.

Na terenie Europy krajami, które najczęściej dubbingują filmy i seriale są:

  • Austria,

  • Francja,

  • Niemcy,

  • Włochy,

  • Hiszpania,

  • Szwajcaria.

Dubbingowanie, w przeciwieństwie do tworzenia napisów, jest ustnym tłumaczeniem języka ustnego. Jednak w przeciwieństwie do „interpretacji”, w której mówca języka źródłowego i tłumacz języka docelowego są osobnymi osobami mówiącymi własnymi, odrębnymi głosami, dubbing wymaga zastąpienia głosu każdej postaci na ekranie głosem jednego aktora. Jest to zatem forma lektora lub tzw. revoicingu.

Dubbing to nie lektor

Dubbing różni się jednak od lektora tym, że mamy tutaj do czynienia ze ścisłym przestrzeganiem synchronizacji ust.

  • Jeśli chcemy, aby tłumaczenie było „naturalne” lub autentyczne musi być jak najściślej zgodne z ruchami warg mówcy na ekranie.

  • Ponadto powinna istnieć ścisła, aczkolwiek łatwa do osiągnięcia, ekwiwalencja pozajęzykowych cech głosu, zwłaszcza płci i wieku.

  • Dopasowywanie innych znaczników mowy, tj. osobowość, klasa i pochodzenie etniczne, jest najtrudniejsze, ponieważ cechy te nie są powszechnie dostępne lub porównywalne.

  • Kolejnym warunkiem udanego dubbingowania jest kompatybilność głosu osoby dubbingującej z wyrażeniami twarzy i ciała widocznymi na ekranie.

Synchronizacja warg jest zwykle uważana za najsilniejsze ograniczenie dokładnego tłumaczenia.

  • Edytor skryptów modyfikuje „surowe tłumaczenie” każdej wypowiedzi, aby dopasować ją do ruchów warg osoby widzianej na ekranie.

  • Biorąc pod uwagę ogromne różnice między nawet blisko spokrewnionymi językami, tj. angielski i niemiecki, trudno jest znaleźć słowa języka docelowego, które pasują do ruchów warg mówcy języka źródłowego. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy mówcy są pokazywani z bardzo bliska.

  • Uważa się, że słowo po słowie lub tłumaczenie zdanie po zdaniu nie jest potrzebne, szczególnie w gatunkach rozrywkowych, tj. opery mydlane. Synchronizacja ust może być lepiej wykonana z bardziej pragmatycznym „tłumaczeniem fabularnym”.

  • Jeśli tłumaczenie ma na celu przekazanie ogólnego tonu każdej sceny, zamiast lokalizować znaczenie w każdym zdaniu, będzie więcej swobody w wyszukiwaniu odpowiednich słów.

  • Co więcej, ważne jest poszukiwanie równoważności nie tylko słów i zdań, ale także gatunków, jakości tekstu, charakteru i kontekstu kulturowego. W obu przypadkach bardziej realistyczne byłoby postrzeganie dubbingowania, podobnie jak inne formy transferu językowego, jako działania polegającego na odtworzeniu oryginalnego tekstu.

Transnacjolizacja telewizji

Transnacjonalizacja telewizji i filmu zwiększa popyt na transfer językowy. Kontrowersje dotyczące estetyki, polityki i ekonomii dubbingu i napisów trwają nadal na rynkach eksportowych i importowych oraz w krajach wielojęzycznych, w których transfer języków jest cechą rodzimej kultury audiowizualnej.

Spolaryzowane poglądy na temat dubbingu / napisów podkreślają centralność i złożoność języka w medium, które uprzywilejowuje jego wizualność.

Wrażliwość odbiorców na język można nawet zaobserwować w przypadku dużej ilości dubbingu wewnątrzjęzykowego. Nawet dialekt działa również jako bariera w transnacjonalizacji telewizji w obrębie tej samej społeczności językowej i podkreśla złożone problemy związane z tym pozornie prostym procesem przemysłowym.

Adaptacja

Dostosowanie w języku obcym jest procesem tłumaczenia, poprzez napisy lub dubbing, filmy i seriale telewizyjne do publikacji na rynkach międzynarodowych.

Dostosowanie w języku obcym otwiera drzwi do takich możliwości jak:

  • międzynarodowe festiwale filmowe,

  • wielojęzyczne rynki DVD i VOD,

  • międzynarodowa dystrybucja popularnych seriali telewizyjnych.

A to i tak tylko niewielka część potencjału rynkowego. Bez perspektywy międzynarodowej dystrybucji wiele filmów o wysokiej jakości czy programy, w szczególności europejskie koprodukcje, nigdy nie wejdą w produkcję.

Dostosowanie różnych odniesień do osiągnięcia ściśle określonych celów

Osiągnięcie pożądanego efektu w dubbingi jest niezwykle trudne, niezależnie od tego, czy chcesz wywołać śmiech, czy płacz. W trakcie dostosowania konkretnej produkcji telewizyjnej do konkretnego odbiorcy okazuje się, że po drodze mamy do czynienia z wieloma ograniczeniami czy trudnościami.

Jak powstaje dubbing?

  • Układanie podstaw technicznych

Technik rejestruje informacje tłumacza audiowizualnego w specjalnym programie. Zawarte tam są takie dane, jak m.in.: oryginalny skrypt, ruchy warg czy nawet oddechy aktorów.

  • Adaptacja: proces tworzenia

Tłumacz audiowizualny pisze nowy scenariusz.

  • Weryfikacja: kluczowa kontrola

Tłumacz udaje się do studia dubbingowego, aby zaprezentować przełożony scenariusz. Odczytuje tekst na głos, w tle odtwarzane jest oryginalne wideo – jest wyciszone po te, aby móc stwierdzić czy tekst jest dobrze dostosowany do tego, co dzieje się na ekranie.

Kompetencje dobrego tłumacza zajmującego się dubbingiem

Obcojęzyczna adaptacja filmu lub serialu telewizyjnego jest trudnym zadaniem. Wymaga określonego zestawu umiejętności, które daje doświadczenie. Oto kompetencje profesjonalnego tłumacza zajmującego się dubbingiem telewizyjnym:

  • Doskonała znajomość oryginalnego języka i kultury

Tłumacz powinien być w stanie w pełni zrozumieć wszystkie odniesienia kulturowe i niuanse w skrypcie oryginalnego języka, w tym dowolny slang czy regionalne akcenty i wyrażenia. Musi być zaznajomiony z historią, kulturą, wartościami i mentalnością osób kraju języka źródłowego – a to wszystko po to, aby , aby móc uchwycić wszelkie subtelności, dowcipy, aluzje i skróty oraz dokładnie ocenić ton i rejestr.

  • Język przekładu to język ojczysty tłumacza

Wielu tłumaczy pisemnych wyznaje pewną zasadę – pracują tylko w swoim języku ojczystym. Dlaczego? Bowiem tylko w tym języku posiadają intuicyjne umiejętności gramatyczne, idiomatyczną wiedzę i elokwencję. Potrafią pisać naturalnie brzmiący tekst.

  • Zdolność do pracy nad wieloma rodzajami produkcji

Niezależnie od tego, czy twoja produkcja jest dokumentalnym filmem przyrodniczym, serialem science-fiction, japońskim horrorem lub reality show, tłumacz powinien być w stanie odpowiednio dostosować swój styl i wykorzystać prawidłowo terminologię, odpowiednio ukierunkować ton i gatunek pod określoną grupę odbiorców.

  • Zaawansowane umiejętności badawcze

Scenarzysta spędza bardzo długi czas na badaniach przed napisaniem scenariusza. Oczywiście jest to ważny krok i tłumacz również nie może go pominąć.

  • Umiejętność pisania wyrazistych dialogów

Nie każdy, kto mówi w języku obcym, może być scenarzystą. To wymaga także wyobraźni, nienagannego pisania oraz opanowania elementów fabuły i dialogów. To samo dotyczy adaptacji, mówienie w dwóch językach to za mało. Tłumacz powinien mieć talent i umiejętności tworzenia skryptu, który również będzie oddziaływał na publiczność tak samo jak oryginał.

Chcesz wejść na rynek zagraniczny i do zrealizowania twojego celu potrzebny ci dobry tłumacz? Zastanawiasz się, gdzie można znaleźć godnego zaufania specjalistę? Jednym z najbezpieczniejszych rozwiązań jest skonsultowanie swojego projektu z renomowanym biurem tłumaczeń.

Jak stworzyć idealny dubbing w telewizji?

  • Pracuj bezpośrednio ze swoim tłumaczem

Każda produkcja jest wyjątkowa stąd naturalną koleją rzeczy każda adaptacja jest też unikalna. Powinieneś być w bezpośrednim kontakcie z osobą wyznaczoną do zajmowania się dubbingiem.

Dobrze już na starcie omówić z tłumaczem odpowiedni ton i styl scenariusza, stopień adaptacji czy każdy inny element, który jest dla ciebie istotny.

  • Przygotuj się na symulację

Ktoś, kto zna produkcję wewnątrz i na zewnątrz powinien mieć na uwadze symulację. Jest to niezbędne, aby upewnić się, że w adaptacji nie zaginęły żadne subtelności, skrypt języka obcego używa pożądanego tonu i stylu, tak, aby wszystko było odpowiednie dla docelowych odbiorców.

  • Miej świadomość rynku

Jeśli film lub serial został już wydany w języku obcym w kraju, dowiedz się, kto wykonał napisy lub dubbing.

  • Zdobądź jak najwięcej informacji

Jeśli produkcja audiowizualna, którą chcesz dystrybuować, była już dubbingowana, skontaktuj się z profesjonalistą, który zajmował się dostosowaniem. Ta osoba może wyjaśnić swoje podejście i warunki które możesz wykorzystać do istniejących napisów lub skryptu dubbingowego. Jeśli nie możesz dowiedzieć się, kto dokonał adaptacji, skontaktuj się z przedstawicieli branży kraju, z którego pochodzi dany program czy serial telewizyjny.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *