Rumuński – język oczyszczony ze słów pochodzenia słowiańskiego

Język rumuński, zwany dakorumuńskim, należy do podgrupy języków wschodnioromańskich z rodziny indoeuropejskiej. Jest językiem większości mieszkańców Rumunii i Mołdawii oraz mniejszości rumuńskiej w Izraelu, w Serbii, na Ukrainie i w innych krajach. Szacuje się, że mówi tym językiem ponad 30 mln ludzi.

Urzędowy język Mołdawii nazywany językiem mołdawskim różni się od rumuńskiego tylko nazwą. Istnieją też na Bakanach inne dialekty i języki spokrewnione z rumuńskim, m.in. arumuński, istrorumuński. Ze względu na bliskie pokrewieństwo języków Rumuni są w stanie zrozumieć Włochów. Włosi są w gorszej sytuacji, ponieważ ponad 10% rumuńskiego słownictwa ma pochodzenie słowiańskie.

Do XVIII wieku zapisywano język rumuński cyrylicą. Alfabet rumuński, bazujący na łacińskim, zastąpił cyrylicę dopiero w 1860 roku.

Język rumuński wykształcił się z łaciny używanej w czasach rzymskich w Dacji i w Mezji. Rzymskie panowanie na północ od Dunaju było zbyt krótkie (107 – 271 n.e.) aby mógł powstać nowy język, ale niewątpliwy wpływ na ten proces miało sąsiedztwo z bardziej zromanizowanym południem. Język słowiańskie odegrały w tej części Europy podobną rolę, jak języki germańskie na zachodzie. Wpływ słowiańszczyzny był tak duży, że w XIX wieku poddano język rumuński zabiegowi oczyszczania ze słów nie-romańskich i zastępowania ich innymi, wziętymi z włoskiego i francuskiego.

Mimo licznych dodatków dackich, słowiańskich, tureckich i innych, język rumuński jest językiem romańskim. Po rumuńsku można budować zdania wyłącznie ze słów pochodzenia łacińskiego, ale nie można skonstruować wypowiedzi używając tylko słów słowiańskich, albo greckich.

Nasi tłumacze wykonując tłumaczenie wykorzystają na pewno całe bogactwo języka rumuńskiego.