Spojrzenie – ważny element mowy ciała, dostarczający wiele informacji o rozmówcy

Naukowcy twierdzą, że prawie 70% informacji przekazywanych jest podczas rozmowy nie słowami, ale gestami, spojrzeniem, mimiką. Ogólnie, mową ciała, potrafiącą wręcz zniweczyć wysiłek wkładany w elokwentne i merytoryczne przedstawienie tematu. Bardzo dużo przekazuje tutaj nawet tylko mimika, a wręcz samo spojrzenie. Jakie informacje można z niego wywnioskować?

Waga kontaktu wzrokowego w komunikacji międzyludzkiej

Jedną z podstawowych zasad skutecznej komunikacji jest utrzymywanie kontaktu wzrokowego z rozmówcą. Nie może być to jednak ciągłe „gapienie się” na niego, ale bezpośrednie patrzenie w oczy w odpowiednich momentach i przez określony czas. Zwiększa to automatycznie zaufanie i daje poczucie bezpieczeństwa, sugerując szczerość intencji.

Spojrzeniem otwieramy bowiem niewerbalny kanał komunikacji i ściągamy uwagę drugiej strony na to, co mamy jej do powiedzenia.

Wspomniany „odpowiedni czas” spoglądania bezpośredni na siebie to pomiędzy 25% do 75% całej rozmowy, przy czym nie należy patrzeć w oczy więcej, niż przez 1/3 tego czasu. Inaczej można spowodować duży dyskomfort odbiorcy, a w rezultacie wywołać u niego niezbyt pozytywne emocje związane z komunikacją.

Co przekazywać może spojrzenie?

Czas, przez jaki patrzą na siebie rozmówcy, najczęściej pozwala ocenić stopień zainteresowania tematem, argumentami, propozycjami. Jeżeli obie lub jedna ze stron utrzymuje kontakt wzrokowy:

  • przez około 50% czasu konwersacji – jest to stan naturalny, sugerujący interesowanie się tym, co mówi druga strona;
  • przez mniej niż 25% czasu – rozmowa ich nudzi, słuchają w ramach obowiązków, ewentualnie innego rodzaju zobowiązań;
  • dłużej niż przez 75% czasu – najprawdopodobniej rozmówcy zainteresowani są bardziej sobą nawzajem niż poruszanym tematem.

Całkiem sporo jest nieuświadomionych do końca (lub wręcz wcale) czysto fizjologicznych reakcji mimicznych obejmujących właśnie wzrok. I tak na przykład:

  • rozszerzone źrenice świadczą zwykle o zainteresowaniu, ekscytacji;
  • spojrzenie w prawo i ku górze można zinterpretować jako zastanawianie się rozmówcy, próbującego sobie przypomnieć na przykład szczegóły jakiegoś zdarzenia;
  • spojrzenie w lewo i w dół sugeruje, że druga strona „wymyśla” odpowiedź niezbyt zgodną z faktami – niekoniecznie kłamie, ale na pewno nieco ubarwia sprawę;
  • mruganie – normalnie służy do nawilżania oczy i pojawia się co 3 – 10 sekund, jednak pod wpływem emocji ta częstotliwość zdecydowanie wzrasta;
  • szersze otwarcie oczu oznacza zdziwienie, podczas gdy na wpół przymknięte powieki należy odczytać mniej więcej jako „nie mówisz mi nic nowego”;
  • spojrzenie krótkie, „uciekające” oznaczać może nieśmiałość, ale też sugerować, że rozmówca się spieszy.

Kilka istotnych informacji o sposobie patrzenia na siebie nawzajem podczas rozmowy:

  • gdy słuchamy, spoglądamy na rozmówcę dwukrotnie częściej;
  • przy trudnym temacie – patrzymy raczej sporadycznie;
  • w ważnych momentach – wyraźnie uważniej;
  • jeśli temat porusza sprawy intymne – „uciekamy” spojrzeniem w inne miejsce
  • .

Spojrzenie powinno być zsynchronizowane ze słowną treścią przekazu, na przykład mówca, który kończy wypowiedź, dokładnie i długo rozgląda się po słuchających, aby sprawdzić ich reakcje.

Umiejętność interpretacji emocji i odczuć (w stosunku do nas lub poruszanego tematu) drugiej osoby poprzez analizę tego, co mówi jej wzrok, bardzo ułatwia kontakty interpersonalne – zarówno na polu zawodowym, jak i w sytuacjach prywatnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *