Ustawa o wykonywaniu zawodu tłumacza przysięgłego, czyli o czym każdy tłumacz powinien wiedzieć

Ustawa z dnia 25 listopada 2004 roku o zawodzie tłumacza przysięgłego reguluje warunki i tryb nabywania oraz utraty prawa wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, zasady wykonywania tego zawodu oraz kwestie związane z odpowiedzialnością zawodową tłumacza przysięgłego.
Zgodnie z treścią art. 2 wspomnianej ustawy, tłumaczem przysięgłym może zostać osoba fizyczna, która:

  • ma obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu albo na zasadzie wzajemności obywatelstwo innego państwa,
  • zna język polski,
  • posiada pełną zdolność do czynności prawnych,
  • nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego,
  • ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub magisterskie studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie tłumaczenia,
  • zdała egzamin na tłumacza przysięgłego.

Przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnianie powyższych warunków nie jest konieczne przed przystąpieniem do egzaminu. Oznacza to, że możemy podejść do egzaminu tłumacza przysięgłego i dopiero po jego zdaniu uzupełnić pewne braki, np. w wykształceniu. Należy jednak pamiętać, że tłumacz przysięgły, aby mógł rozpocząć swoją działalność zawodową, oprócz zdania egzaminu, musi uzyskać wpis na liście tłumaczy przysięgłych oraz złożyć ślubowanie. Czynności te mogą jednak zostać wypełnione dopiero po przedstawieniu dowodu spełniania wszystkich kryteriów określonych w art. 2 wskazanej ustawy.
Ustawa o wykonywaniu zawodu tłumacza przysięgłego nakłada na tłumacza określone obowiązki, zadania oraz nadaje mu pewne uprawnienia. Na mocy art. 13 tłumacz przysięgły jest uprawniony do:

  • sporządzania i poświadczania tłumaczeń z języka polskiego na język obcy i z języka obcego na język polski, a także do sprawdzania i poświadczania tłumaczeń wykonanych w tym zakresie przez inne osoby,
  • sporządzania poświadczonych odpisów pism w języku obcym oraz sprawdzania i poświadczania odpisów pism w języku obcym wykonanych przez inne osoby,
  • dokonywania tłumaczeń ustnych.

Kolejny artykuł tej ustawy stanowi, że tłumacz przysięgły obowiązany jest do:

  • wykonywania powierzonych mu z zadań ze szczególną starannością i bezstronnością,
  • dochowania tajemnicy zawodowej,
  • doskonalenia kwalifikacji zawodowych.

Nadzór nad działalnością tłumaczy przysięgłych sprawuje Ministerstwo Sprawiedliwości. Tłumacz, który nie wypełnia swoich zadań i obowiązków zawodowych, bądź wypełnia je nienależycie lub nierzetelnie podlega odpowiedzialności zawodowej. W tytułu odpowiedzialności zawodowej na tłumacza mogą zostać nałożone następujące kary:

  • kara upomnienia,
  • kara nagany,
  • kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego na okres od 3 miesięcy do 1 roku,
  • kara pozbawienia prawa wykonywania zawodu tłumaczaprzysięgłego, z możliwością ubiegania się o jego ponowne nadanie nie wcześniej niż po upływie 2 lat od pozbawienia i po ponownym złożeniu egzaminu na tłumacza przysięgłego.

Art. 21 ust. 1 ustawy pokazuje, że spotykamy się tu z zamkniętym katalogiem kar, które można nałożyć na tłumacza przysięgłego z tytułu odpowiedzialności zawodowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *